Coronamaatregelen en privacy!

Omtrent privacy is er heel wat te doen; zo veel dat een paar jaar geleden de regels ter zake veranderden en er zelfs Europese privacyregels tot stand werden gebracht. Maar nu in deze coronatijden waarbij heel wat maatregelen worden opgelegd, stelt men zich vaak de vraag of deze privacyregels niet met de voeten worden getreden: wat kan en mag??

De geldende privacyregels

Volgens de zogenaamde Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) moeten persoonsgegevens worden verwerkt op een wijze die ten aanzien van de betrokkene rechtmatig, behoorlijk en transparant is. 
Bovendien moeten deze persoonsgegevens voor welbepaalde, uitdrukkelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden worden verzameld. Ze mogen vervolgens niet verder op een met die doeleinden onverenigbare wijze worden verwerkt. 

Verder moeten de persoonsgegevens juist zijn en zo nodig worden geactualiseerd. Alle nodige maatregelen moeten worden genomen om de persoonsgegevens die onjuist zijn, onverwijld te wissen of te corrigeren.
De persoonsgegevens moeten bewaard worden in een vorm die het mogelijk maakt de betrokkenen niet langer te identificeren dan voor de doeleinden waarvoor de persoonsgegevens worden verwerkt. 

De persoonsgegevens moeten, door het nemen van passende technische maatregelen, op een zodanige manier worden verwerkt dat de beveiliging ervan kan gewaarborgd worden en ze bovendien beschermd zijn tegen ongeoorloofde verwerking ervan, of ook tegen onopzettelijk verlies, beschadiging of vernietiging. Het gaat hier dus om het zogenaamd “vertrouwelijkheidsprincipe”. Het is nu net dit principe dat in deze coronatijden al eens met de voeten kan getreden worden! 

Wat mag een werkgever doen?

Dit “vertrouwelijkheidsprincipe” moet gerespecteerd blijven. Zo stelt men zich bijvoorbeeld  vaak de vraag of een werkgever mag zeggen wie van zijn werknemers besmet is met het coronavirus of er de symptomen van heeft. Op basis van dit “vertrouwelijkheidsprincipe” moet daar ontkennend worden op geantwoord! De werkgever mag dus deze namen niet kenbaar maken!

Ook werkgevers die de temperatuur van hun werknemers wensen op te meten, moeten voorzichtig zijn. De werkgever kan zijn personeel niet dwingen om dit te laten doen en om dan ook op die manier hun gezondheidsgegevens bij te houden!

Hetzelfde geldt voor de werkgever die wenst dat zijn personeel een medische vragenlijst invult. Ook hier kan de werkgever zijn werknemers niet toe verplichten. Wat het medische betreft, is het uitsluitend een arts die kan nagaan of een werknemer besmet is of niet en alleen deze arts kan dan de werknemer opvolgen. Daar een arts gebonden is door zijn beroepsgeheim, is er voor de werknemer geen probleem en zal zijn privacy niet geschonden worden.

De vraag kan ook gesteld worden of een arbeidsarts ingeschakeld kan worden om zieke werknemers te vinden? 
De werkgever kan zijn werknemer vragen om naar huis te gaan op het ogenblik dat hij denkt dat zijn werknemer ziek is. De werknemer in kwestie kan dan zijn huisarts raadplegen. Maar het is niet aan een arbeidsarts om effectief onder het personeel van de werkgever op zoek te gaan naar werknemers die ziek zouden kunnen zijn!

Een negatieve Covid-19 test vragen?

Ook hier kan de werkgever alleen maar vragen aan zijn “vermoedelijk” zieke werknemer om naar huis te gaan en zich te laten onderzoeken door zijn huisarts. Indien deze laatste vaststelt dat de werknemer effectief ziek is, zal hij een ziekte attest krijgen waardoor hij arbeidsongeschikt wordt verklaard. Maar de werkgever mag niet eisen dat zijn werknemer hem een negatieve Covid-19 test voorlegt!

Hetzelfde geldt eveneens indien de werkgever meent dat één van zijn werknemers contact heeft gehad met een besmet persoon: de werkgever kan alleen maar vragen/aandringen dat zijn werknemer zich in dat geval tot zijn huisarts richt. De huisarts zal dan nagaan of de werknemer besmet is of niet en aan de hand daarvan verdere maatregelen nemen.